Hartinfarct en depressie
Vaak maak ik mee dat tijdens een primaire PCI (een spoed dotter bij acuut hartinfarct) dat we naast het acuut zieke kransslagader andere kransslagaders ook zijn aangedaan. In de regel dotteren we het acute bloedvat en in een later, rustiger tijdstip dotteren we de rest. Je zou denken, patient is er toch, waarom pakken jullie de rest ook niet mee, scheelt weer een ingreep!
In principe duurt een acute dotter relatief kort (uitzonderingen daar gelaten...) en kan de patient herstellen van een indrukwekkende gebeurtenis. Acute pijn op de borst is volgens mij en patienten kunnen dit echt bevestigen, is het ergste wat er is. Het is immers een levensbedreigende aandoening en herstel is dan absoluut nodig.
Dus vaak zien we deze patienten waar meer afwijkingen bij zijn na een paar weken. De ene patient is de andere niet, maar depressieve patienten zie ik. Vooral gaat dat gepaard met vermoeidheid. het lijkt me logisch als je depressief bent dat je doodmoe bent, slecht slapen, piekeren en je knapt maar niet op. Vaak wordt de betablokker als boosdoener gezien. Ik vond heel opvallend dat in het artikel dat deels hier http://www.zorgkrant.nl/read.html?id=4643 staat dat het gebruik van betablokkers érg nodig is om recidieven deels te voorkomen. In het NRC stond afgelopen zaterdag ook een artikel en daar stond het zeker in.
Als verpleegkundige herken ik deze symptomen en probeer ik in gesprek te komen met zulke patienten. Angst voor herhaling, vooral als ze een ritmestoornis hebben gehad (VF) en zijn geklapt door de ambulanceverpleegkundige, SEH of bij ons op de cathkamer. Dan is de dood wel erg dichtbij geweest. Is het dan raar dat je depressief wordt?
Bevestiging is vaak wat nodig is en dan moeten ze aan het werk gezet worden. Via de cardioloog of huisarts of zelf hulp zoeken. Cognitieve gedragstherapie heeft goede effecten bij depressie en volgens onderzoek (géén idee welke, wat en waar beschreven, sorry) blijkt dit beter te werken dan antidepressiva. Maar daar gaat dan de behandelaar (huisarts, cardioloog, psycholoog of psychiater) over. Mijn advies is vaak: doe je zelf niet tekort, zoek hulp!
Als laatste een leerzaam advies van één van onze inerventiecardiologen. Stress is een oud mechanisme dat in de jacht vroeger van levensbelang was. Door alle stresshormonen wordt het bloed wat dikker wat de jagende en verdedigende mens beschermde tegen onnodig bloedverlies. Was de jacht gelukt dan was er weer tijd van ontspanning, in ieder geval tot de volgende jacht en was de stress weg en dus ook de stresshormonen. Nu in deze tijd waar stress bijna niet meer weg te denken is en je je constant moet wapenen om niet met die 'ratrace'
mee te rennen is het lichaam bij veel mensen vaak of constant in een 'fight' stand met alle risico's van dien.
Dus al afsluitend; laat je niet gek maken, het gras is altijd groener bij de buren en leef je eigen leven. Doe wat je leuk vind en zorg voor je zelf zodat je ook voor andere (naasten) van waarde bent. Welterusten!

Hopelijk lukt dat jou ook!!
Geplaatst door: Helga H | 20 september 2007 om 20:47
@Helga, in het kader van levenslangleren heb ik nog een hele lange tijd om daar mee te stoeien...
Geplaatst door: ECGreetje | 21 september 2007 om 9:47
Hihi,
wat een geweldig leuke site
trouwens!! We zien elkaar met Jac over 2 weken maar ik heb een aantal leuke dingen voor je. Moeten we het eens over hebben.
Groeten, astrid dynamic medical
Geplaatst door: astrid | 28 september 2007 om 9:06
Hallo greetje zag dat je over hart en vaatziekten schreef op je log. Ik heb ook een serie geschreven over hart en vaatziekten met name athtoroisclerose, het staat hier:
http://aderverkalking-atherosclerose.pilliewillie.nl/
lieve gr willy
Geplaatst door: willy | 25 november 2007 om 17:53